A cikin al’ummar da take kiran kanta mai imani, mai al’ada da ɗabi’a, abin takaici ne yadda muke ƙara ganin yawaitar wani abin kunya da ke n...
A cikin al’ummar da take kiran kanta mai imani, mai al’ada da ɗabi’a, abin takaici ne yadda muke ƙara ganin yawaitar wani abin kunya da ke neman zama ruwan dare — dukan mata. Wannan ɗabi’a ta zalunci ta zama abin da ke lalata iyali, ke haifar da zubar hawaye, da kuma rage darajar aure a idon jama’a.
A yau, da dama daga cikin maza sun ɗauki duka a matsayin hanyar gyara mata, ko kuma hujjar nuna iko. Amma gaskiyar magana ita ce: duk wani namiji da ke dukan matarsa ba jarumi ba ne, kuma ba shugaba nagari ba ne. Domin shugabanci na gaskiya yana zuwa ne da natsuwa, hankali, da kulawa, ba da tashin hankali ba.
Aure ba filin faɗa ba ne:
Aure amana ne, hazin zuciya ne tsakanin mutane biyu da suka amince su zauna cikin so, girmamawa da fahimtar juna. Lokacin da aka ɗauki mace daga gidanta aka kawo maka ita, ba don ka zubar da mutuncinta ba ne, ko don ka nuna ƙarfi akanta, sai don ku gina rayuwa tare cikin natsuwa da tausayi.
Allah Maɗaukakin Sarki Ya bayyana a cikin Alƙur’ani cewa: “Ku zauna da su cikin alheri.” (Surat An-Nisa’i: 19).
Wannan ayar ita ce ginshiƙin zaman aure a Musulunci.
Annabi Muhammadu (SAWW) ma ya ce: “Mafi alherin ku shi ne wanda yafi kyautata wa matarsa.”
Idan Annabi (SAWW), wanda shi ne jagoran maza, bai taɓa ɗaga hannu ya bugi mace ko da baiwa ba ce, to waye mu da za mu ɗauki hannunmu mu yi hakan?
Illolin duka a cikin aure:
Duka ba ya gyara mace. Maimakon haka, yana rushe girmamawa, yana haifar da tsoro, yana kashe soyayya, yana kuma barin tabo a zuciya da ba ya warkewa da sauƙi.
Akwai matan da ke zama cikin aure ba don suna farin ciki ba, amma don tsoron kada a kore su ko kada jama’a su zarge su. Wannan irin rayuwa ba aure ba ne — zalunci ne da aka lulluɓe da sunan aure.
A wasu lokuta, duka yana kai wa ga mummunan sakamako — mace na iya jikkata, ta rasa lafiyarta, ko ma ta mutu. Akwai labarai da dama a kowace shekara da ke nuna yadda wannan mummunar ɗabi’a ta janyo asarar rai.
Dalilan da ke jawo tashin hankali:
Yawancin lokuta, rashin haƙuri, girman kai, da jahilci ne ke haifar da tashin hankali tsakanin ma’aurata. Wasu mazan suna ganin duk lokacin da mace ta yi magana da gaskiya ko ta nemi haƙƙinta, to ta raina su. Wannan kuskure ne.
Aure yana buƙatar tattaunawa da fahimta, ba ƙarfi da hargitsi ba. Idan aka samu rashin jituwa, akwai hanyoyin warwarewa ta lumana — a nemi malamai, dattawa, ko kuma jami’an sulhu.
Mace mai hankali ba abokiyar gaba ba ce, ita abokiyar tafiya ce. Idan namiji bai iya zaman aure ba tare da tashin hankali ba, to bai cancanci a kira shi shugaba ba.
Dukan mace ba jarumta ba ce:
Dukan mace ba alamar ƙarfi ba ce — alamar rauni ce. Jarumin namiji shi ne wanda yake iya sarrafa fushinsa, yana iya yin shiru lokacin da zuciya ke tafarfasa, yana kuma nemowa kansa mafita mai hankali.
Annabi (SAWW) ya ce, “Ba mai ƙarfi ba ne wanda yake doke mutane, amma mai ƙarfi shi ne wanda yake iya rinjayar kansa lokacin fushi.”
Idan mace ta yi kuskure, akwai hanyoyi masu tausayi da za a yi mata nasiha ko a gyara lamarin ba tare da duka ba. A gaskiya, mafi yawan matan da ake duka za a iya gyara su da nasiha — sai dai rashin haƙuri na maza ke kaiwa ga ɗaga hannu.
Mata ababen daraja ne, ba ababen wulaƙanci ba:
Mata su ne uwaye, ‘yan uwa, da matanmu. Su ne ke tarbiyyar ‘ya’yenmu, ke kula da gida, ke goyon bayanmu a yayin wahala da farin ciki. Idan namiji ya ci zarafin mace, to ya ci zarafin uwar da ta haife shi, ‘yar uwar da ya tashi a gida ɗaya da ita, da ’yar da yake fata ta girmi a duniya.
Addinin Musulunci, Kiristanci, da al’adun gargajiyarmu duka sun yi watsi da duka ko cin zarafi a matsayin hanyar gyara. Wannan ɗabi’a ta zalunci ce, wadda take rushe mutuncin namiji da kuma tsarin rayuwar aure.
Kira ga hukumomi da malamai:
Ya kamata hukumomi su ɗauki wannan matsala da muhimmanci. Akwai buaatar wayar da kai a kan kare haaƙin mata da kuma aarfafa dokokin da ke hukunta masu dukan mata. Malamai kuma su ci gaba da jan hankalin maza a cikin wa’azozin su da khutubai, domin wannan bala’i yana ƙaruwa a kullum.
Gwamnatoci a matakan jihohi da aananan hukumomi su kafa ƙungiyoyin tattaunawa, inda ma’aurata za su iya samun shawarwari kafin matsala ta kai ga tashin hankali.
Kiran ƙarshe ga maza
‘Yan uwa maza, aure ba filin gwajin ƙarfi ba ne. Aure makaranta ce ta tausayi, haƙuri, da fahimtar juna. Idan muka kasa sarrafa fushinmu, mu daina zaga hannu mu doke mace da muka yi wa alaawarin ƙauna.
Ku tuna, macen da kake duka tana da zuciya kamar taka. Idan ta mutu a hannunka, ba wata hujja da za ta tsarkama a wurin Allah. Aure amana ne, kuma amana za a tambaye ka akanta.
Don haka, mu zama mazaje masu koyi da Annabi (SAWW), mazaje masu tausayi, masu mutunta mata, masu yin gyara cikin hikima da natsuwa.
Idan kana cikin irin wannan hali na fushi da tashin hankali, nemi taimako. Yin hakan ba rauni ba ne — alamar hangen nesa ne.
Zalunci ba ya kawo zaman lafiya. Duka ba ya kawo fahimta. Kuma mace ba abokin yaƙi ba ce — abokiyar tafiya ce.
Allah Ya ba mu ikon riƙe amana, Ya sa gidajen aurenmu su zama ginshiƙan nutsuwa, soyayya da adalci.
No comments